Słoneczko awangardowe

Opowiadania w klimatach lesbijskich.
ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
fanoper
Site Admin
Posty: 86
Rejestracja: 25 sty 2026, 11:55

Słoneczko awangardowe

Post autor: fanoper »

Wnętrze duszne od zapachu rozpuszczalników, kobiecego potu i porzuconego wina. Terpentyna. Tuberoza. I coś jeszcze - zapach wilgoci pomiędzy udami, który unosił się z ciał podgrzanych sierpniowym zmierzchem i napięciem, które z każdą minutą przestawało być tylko grą.

Siedem dziewczyn.

Niemal nagie ramiona. Skóra błyszcząca od ciepła. Ciała rozleniwione pozą, ale napięte pod powierzchnią jak struny. Pośrodku - płótno, na którym butelka z niedopitym Shiraz, zataczała krąg w rozlanej czerwieni. Symbol. Pretekst. Zapalnik.

Weronika, ubrana tylko w podwinięty t-shirt bez stanika, przeciągnęła językiem po szyjce butelki. - Zasady są proste. Kogo wskaże, zdejmuje. Kto nie - zostaje naszym modelem. Ale nago.

Pierwszy obrót.

Szklane dno butelki zatrzymało się na Oli. Cisza. Drżenie palców. Rozpina spódnicę. Materiał zsunął się na podłogę, odsłaniając biodra i czarny tatuaż prowadzący w dół - jak strzałka. Bez majtek. Ciało gotowe, podniecone już samym byciem widzianą.

Drugi obrót.

Zuzia - bielizna różowa, napięta na nabrzmiałych wargach sromowych, przez które już przebijał ślad wilgoci. Jej skóra, ciemniejsza, napięta, lśniąca. Spojrzenia mieszają się z pożądaniem. Ktoś sapie. Ktoś ściska uda.

Trzeci. Marta.
Odpina stanik. Piersi - małe, sterczące, z sutkami twardymi jak guziki od fartucha. Nie ukrywa ich. Wręcz przeciwnie - prostuje się, wypina. Na jej brzuchu pojedyncza kropla potu - spływa między żebrami, znika w cieniu pępka.

Czwarty.
Kasia się przewraca, śmieje zbyt głośno, odsłaniając wilgotne stringi. Na materiale - wyraźna plama. Nie ze strachu. Ze śluzu. Ktoś klęka między jej nogami. Palce suną po udach. Gdy dotykają jej cipki, nie protestuje - tylko rozkłada nogi szerzej.

W kącie Weronika łapie Maję za kark i wbija ją w regał. Ich języki mieszają się w dzikim, brutalnym pocałunku. Ręce przesuwają się po plecach, po pośladkach, po udach. Ktoś przewraca słoik z pędzlami. Głośno. Ale nikt nie patrzy.

Butelka już nikogo nie obchodzi.

Rozpęd - bez granic

Pracownia zanurza się w półmroku. Światło uliczne wpada przez żaluzje, tnąc scenę jak kadry filmu. Ciała się plączą. Jęki mieszają się z chichotem. Dłonie zagłębiają się między uda. Usta ssą piersi. Kciuki naciskają łechtaczki. Palce wchodzą do wnętrz.

Na stole Weronika. Rozłożona, obnażona, spocona. Jej nogi szeroko rozwarte. Pomiędzy nimi Zuzia - jej język zlizuje każdy centymetr łechtaczki, ssie ją, masuje, aż pulsuje jak serce. Dłoń Mai - w środku. Głęboko. Dwa palce. Potem trzy. Wilgoć aż kapie na stół.

- Jeszcze… głębiej… - jęczy Weronika. I dostaje to, o co błaga.

Na ścianie - uderzenia bioder

Kasia oparta o beton. Jej nogi oplatają biodra Oli, która pieprzy ją palcami z impetem, wciskając się aż do kości. Kasia gryzie ramię, jej oczy wywracają się do tyłu, łechtaczka pulsuje pod kciukiem. Ich piersi zderzają się z każdym ruchem.

Fala zbliża się. Skurcze.

Kasia squirtuje. Prosto na nogi Oli. Rozlewa się po podłodze.

Środek sali - trójkąt

Marta klęczy. Agata leży pod nią, a ich języki stykają się nad ciałem Julii - rozłożonej na plecach, z mokrą cipką rozchyloną przez dwa palce. Julia wiła się, krzyczała, jej ciało było plątaniną nerwów. Dwie głowy zanurzone między jej udami. Jedna lizała łechtaczkę. Druga - wpychała język do pochwy.

Julia eksplodowała. Wstrząsy szarpały nią jak atak. Skurcze przerywały jej oddech. Całe jej ciało w drgawkach.

Finał - krzyk zbiorowy

Gdy Weronika doszła, jej cipka zacisnęła się na dłoni. Cała drżała. Palce Mai były w niej po knykcie. Zuzia nie przestała lizać. Weronika wygięła się na stole jak łuk, krzycząc. W tym samym momencie dziewczyny w całej pracowni poszły za nią.

Jeden wspólny orgazm. Jęki, westchnienia, drgawki. Farba rozlana. Pot na podłodze. Wino pomieszane z kobiecym śluzem.

Sztaluga upadła. Nikt się nie ruszył.

Cisza jak po performance

Oddechy powoli cichły. Szkice na podłodze. Ubrania porozrzucane. Na ścianach cienie ciał. Na płótnach - kształty stworzone nie pędzlem, ale językiem, palcami, cipkami.

Julia, leżąc z głową na kolanach Marty, szepnęła:

- To było lepsze niż cała komisja dyplomowa.

A na podłodze, w świetle latarni, błyszczała kałuża czerwonego wina. Gęsta. Lepka. Jak krew. Jak dowód.

Performans skończony. Ale głód sztuki nie minął…
https://fanoper.pl - Fantazje i opowiadania erotyczne.
Maskia

Re: Słoneczko awangardowe

Post autor: Maskia »

Lubię artystyczne klimaty...
ODPOWIEDZ